تک تک نفسهام...همه ی لحظه هام...دخملم فاطمه

از اتاق عمل که بیرون اومدم مامانی و بابا هادی جون اومدن سمتم وحالمو پرسیدن....منم به خاطر فشارهای شدید روم گریه کردم.....بابایی گفت ...مری گریه نکن چشماش آبی بوداااااااااااا منم کف کردم وکلی تعجب کردم..... منم رفتم توی بخش.....خیلی خونریزی کرده بودم وحالم خراب بود.....تو رو که آوردن پیشم خیلی بهتر شدم... مامانی تربتت رو درآورد و درست کرد....من با اشک اذان واقامه ات رو گفتم ....بعد هم تحنیکت کردم.....آخر هم تفتیه ات کردم.....یعنی فدایی اباعبدالله.....هی کوچولو جوجولو شیر میخوردی..... 1خانم شمالی بود که به مامانی واسه شیر دادن به شما کمک میکرد.... من کلا4تا قسمت 2تا دستمآنژیو شده بود....تمام دستم واسه خونریزی اتاق عملم پر خون بود.... ...

برای ماه هفتم فرنی....حریر بادوم.....سوپ گوشت ومرغ ..... وپوره ی هویج سیب زمینی.....ماست ....تمام آبمیوه ها بجز خربزه و کیوی....دوغ....آب .... و شی شیلی که از اول تولدت خولدی...... شکر خدا کن مامان جون واسه تمام نعمت هاش که از این ماه دیگه کم کم طعم بقیه ی اونها رو میچشی مامان همیشه عاشق غذا پختن واسه شماست نفسم ...

سلاااااااااااااام..... ١روز سرد زمستونی خدا بهترین هدیه ی زندگیمو بهم داد..... آره....٤اسفند١٣٩١ روز جمعه بود....حدود ساعت٨ شب،چشم دخمل نازم به دنیا باز شد.... صدای گریه اش خیلی آروم بود....دوستم رویا فغانی(که الحق دستش درد نکنه)بالای سرم بود...و فاطمه خانم آسمونی منو آورد و لپ نرمشو زد به گونه ی من :) دلم یهو ریخت....ماسک اکسژنمو زد پایین ومن روی ماهتو بوسیدم.....اولین و شیرین ترین بوسه ی عااااااالم.... بعدش زایمان سختی داشتم... سر فرصت تعریف میکنم...... ...

آی آبنبات کشی جووون که الهی مامان قربون اون مرواریدهای سفیدت بشه..... توی ماه مبارک رمضان بود....20رمضان 1434هجری قمری....7مرداد1392هجری شمسی....2شنبه بود... من و تو از خونه ی مامانی یعنی پردیسان برگشته بودیم خونه ی خودمون..... شب احیا بود.....من واسه شما کمی سرلاک درست کردم تا بخوری و بعدش بخوابی تا من وبابایی مراسم احیای شب 21 رو از توی خونه انجام بدیم.....بابایی با تلویزیون احیا میگیره و من طبق آداب این شب تنها با خودم وخدای خودم صفا می کنم.... خلاصه توی همون قاشق اول....حس کردم قاشق به 1 چیزی می خوره که جینگ جینگ صدا میده..... خدای بزرگ چی میتونه باشه بجز مروااااااااااااااااااااااااااریدهای دخمل من؟؟؟؟؟؟؟ قند تو دلم آب شد...

عزیزم واکسن 6 ماهگیتو زدی وتب و لرزت هم خوب شد....نیم سالگیت مبارک جوجوی مامان... ...

مامانی19 شهریور سال1390 یه نی نی بدون قلب داشت که دکترها از دلش با عمل خارجش کردند سال بعد اواخرخرداد همش حس میکردم که باز مامان شدم .... اما خاله مهدیه جون و مامانی میگفتند که توهم زدی اما من آزمایش دادم....چون تو رو توی وجود خودم کاملا احساس میکردم.... بله.....جواب آزمایش + بود.... تو بودی از همون روز شدی دنیای مامان... اما شادیم کوتاه بود....دکترها گفتن که احتمالا تو هم قلب نداری..... شب نیمه ی شعبان شد.... من رفتم واسه ی احیا و دعای خاص اون شب با خاله مهدیه خونه ی حاج خانم....و بابا هم توی خونه کلی گریه و دعا کرده بود..... صبحش بابا و من که فکر میکردیم باید شنبه صبح بریم واسه عمل و خارج کردن تو از دل مامان....واسه تقویت...