روز زایمااااااااااااااااااااان و اتاق عم-------ل
روز زایمااااااااااااااااااااان و اتاق عم-------ل
از 2 روز قبل همش میرفتم بیمارستان البرز واسه معاینه ....و اونها هم میگفتند برررررررررررو عصری بیا.....برو فردا بیا....
خلاصه جمعه 4 اسفنددوستم رویا که ماما بود گفت الان بیا......ما هم ساک نی نی و لباسهایخودمو برداشتیم و با بابا و مامانی و باباجون رفتیم البرز.......
با کلی عشق و امید......
رفتم بلوک زایمان......منو معاینه کردند و گفتند برو کمی قدم بزن برگرد....منم قدم زدم وبرگشتم.....
رویا منو برد توی یه اتاق تنها...بهم سرم زد و داخلش آمپول فشار زد.....از رویا خواستم تا کتاب دعامو از
مامانم بگیره برام بیاره....خونریزیم شدید شده بود....به حضرت زهرا توسل کردم....زیارت حضرت زهرا رو
خوندم....حدیث شریف کسا.....زیارت عاشورا ....دعای توسل....خواستم زیارت جامعه ی کبیره رو بخونم
برای عرض ادب خدمت حضرت حجت ابن الحسن(روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداه).... که
شدت درد امونم رو بریده بود....لحظه به لحظه حالم بدتر می شد.... دوستم و همکار عزیزم مریم مرادی
بهم گفته بود دردش قابل تحمله....اما نه...درد من دیگه غیر قابل تحمل بود
.....تازه در این بین همش
تپش قلب دخمل مامانی من هم کم میشد....3بار این اتفاق افتاد که با درد شدید من همراه
بود........((خدایااااااا کمممممممممممممکم کن.....))
رویا دکتر رو آورد بالای سرم دکتر گفت نه....این نوارقلبها از دستگاه جداشده....
شاید مال این خانم نباشه....رویا دیگه قاطی کرده بود.
...
برای بار چهارم تکرارشد....
رویا نوارو از دستگاه جدا نکرد....دکتر اومد دید....و سریع گفت اتاق عمل رو آماده کنند.....
منو......
بردند اتاق عمل....همه چیز سبز بود....یه دکتر پیر اومد به کمرم 1 آمپول زد ....فهمیدم دکتر متخصص
بیهوشی بود....با آمپولی که بهم زد درد از تنم پرید
....به تن سردم روح دمیده شد
.....خدا رو شکر
کردم...15 مین بعد صدای یه بچه که انگار از ته چاه در میومد رو شنیدم....حس کردم آشناست....
فهمیدم نی نی خودمه....
کمی تمیزش کردند...بعد از دیدنش که ماجراشو تعریف کردمو وبوسیدن روی ماهش.....عشقمو بردند
بیرون....صدای صحبت کادر پزشکی رو میشنیدم....رحمش شل شده باید خارجش کرد
....کمی بعد....
درخواست خون کنید سریع خونریزی داخلی کرده
.....خیلی شدیده
....
کمی بعد...معده اش ورم کرده
....
با زدن ضربه های پیاپی به معده ام منم گلاب به روتون.......
دکترم هم گفت باید رحمش رو خارج کنیم.....یکی هم گفت دکتر با مسئولیت خودتون.....!!!!!!!! دختره
جوونه.... قلبم شروع کرد به تپش...انگار داشت از کار می افتاد....بهم قرص زیر زبونی دادند.....دائم
دعای فرج میخوندم....صلواه مخصوص پنج تن رو میفرستادم....و حضرت زهرا رو صدا میکردم....دیگه
نفهمیدم چی شد توی ریکاوری بودم....نگران بودم که ، چون چند ساعت طول کشید نکنه بچه ام رو بدهند
یکی دیگه شیر بده.....دکترم اومد بالا سرم وگفت خدا خیلی دوست داره....بهت رحم کردش...
باید رحمت خارج میشد.....بچه داشت با رحم میزد بیرون....خیلی خطرناک بووووووووووود......
اما الحمدلله به خیر گذشت..... و خدا بی هیچ توقعی مرا نیز ماااااادر کرد.....
